Być czy nie być – oto jest pytanie, czyli jak używać essere i esserci

wpis w: Gramatyka, Poziom podstawowy | 0

Jeżeli chodzi o użycie czasownika być po włosku to wcale to nie jest takie oczywiste jak może się wydawać, bo mamy dwie „wersje”: essereesserci. Myślę, że dzięki temu wpisowi zrozumiesz jaka jest różnica między tymi czasownikami i nauczysz się ich poprawnie używać jeżeli masz z tym problem.

Czasowniki essere i esserci

Gdy na lekcjach przygotowuję jakieś ćwiczenie z poleceniem typu:

Uzupełnij czasownikiem „essere” lub „esserci” w odpowiedniej formie

bardzo często dostaję pytanie: „Ale o co chodzi?”

Za to gdy mówię, że chodzi tutaj np. o różnicę między è oraz c’è to nagle jest wielkie „aaaa, to o to chodzi!”.

Więc tak. Oba czasowniki to ten sam czasownik, czasownik być, czyli essere. Różnica jest taka, że w drugim przypadku towarzyszy mu partykuła ci.

Jak wygląda ich odmiana? Właśnie tak:

Kiedy używa się czasownika essere?

Zaczniemy od prostszej wersji, od samego czasownika essere. Używamy go w 3 sytuacjach:

1. gdy opisujemy gdzie coś/ktoś znajduje się, używając przy tym normalnego szyku zdania (podmiot + orzeczenie + dopełnienie)

Anna è a scuola (Ania jest w szkole)

2. w przypadku zdań z orzeczeniem imiennym, odpowiadające na pytania przypadków zależnych (kim? czym? jaki? który?)

Chi è Giacomo? Giacomo è mio fratello. (Kim jest Giacomo? Giacomo jest moim bratem)

Giacomo è intelligente. (Giacomo jest mądry)

Giacomo è il primo in fila. (Giacomo jest pierwszy w kolejce.)

w przypadku zdań z podmiotem, rozpoczynających się od zaimka dove (gdzie)

Dove sono le mie chiavi? (Gdzie są moje klucze?)

Kiedy używa się czasownika esserci?

Po pierwsze:

Esserci to nie tylko c’è – ci sono

bo często się o tym zapomina 🙂 To fakt, że najczęściej używa się trzeciej osoby, ale istnieją i można użyć też innych osób. Za chwilę do tego wrócimy, ale najpierw – kiedy używamy esserci?

1. gdy opisujemy gdzie coś/ktoś znajduje się, ale używając przestawnego szyku zdania (dopełnienie + orzeczenie + podmiot – czyli najpierw mówimy gdzie, a potem co)

Sul tavolo c’è una penna(na stole jest długopis)

2. w przypadku zdań odpowiadających na pytania kto? co? kogo?

C’è Michele? (czy jest (kto?) Michele?)

No, Michele non c’è. (Nie, nie ma (kogo?) Michele)

3. zdania bez podmiotu, zaczynające się od zaimka pytającego np.

Cosa c’è nella busta? (Co jest w reklamówce?)

Chi c’è nella stanza? (Kto jest w pomieszczeniu?)

C’è czy ci sono?

Odpowiedź na to pytanie jest bardzo prosta bo oczywiście zależy to tylko od podmiotu. To jest zwykły czasownik, pomimo tego, że czasem zamieniamy szyk zdania to i tak musimy to odpowiednio dopasować. Jeśli odnosimy się do jednej osoby lub do jednego przedmiotu to będzie c’è, w przeciwnym razie ci sono.

Wyjątkiem oczywiście są zdania bezpodmiotowe, o których pisałam powyżej w punkcie 3. W nich zawsze należy używać liczby pojedynczej (tak jak w języku polskim).

Esserci w innych osobach

To może jest mniej oczywiste, ale nie ma co tu tłumaczyć więc przejdę po prostu do podania kilku przykładów:

Chi c’è? Ci sono io! – Kto tam jest? Ja tu jestem!

Ci sei? – Jesteś tam?

Essere czy esserci – przykłady

Krótkie podsumowanie na przykładach:

Chi è? – Kto to jest?

Chi c’è? – Kto tam jest?

C’è una banca? – Czy jest tu bank?

Questa è una banca? – Czy to jest bank?

Przygotowałam również quiz żeby sprawdzić czy rozumiecie różnicę między tymi czasownikami – sprawdź czy wszystko już umiesz!

 

Przeczytaj także:

Udostępnij

Dodaj komentarz

Twój adres email nie zostanie opublikowany. Pola, których wypełnienie jest wymagane, są oznaczone symbolem *

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.